Pasar Malam 2016

Terugblik in het heden

Vandaag heb ik nauwelijks iets aan ‘De Nacht’ gedaan, maar lekker djalan djalan [slenteren] over de Pasar Malam in Den Haag.
Kan ik me helemaal niet veroorloven maar ik vond dat mijn nog 1 dag geldige vrij-reizen-dag van de NS moest worden benut.
Dus joeg ik mezelf op kosten [entree, nasi rames, rugzakje met batikprint] maar had veel plezier in mn up. Vlak voor ik naar huis wilde besloot te gaan, trad een mega-groot krontjong orkest op, uit Indonesië.
Het ontroerde me:
Ze zongen en speelden in traditionele kledij de liedjes die mijn vader vroeger floot als hij de afwas deed.
Dat deed hij iedere dag, waarbij de 3 jongste jongens om beurten
– de tafel moesten afruimen;
– afdrogen;
– opruimen.
Soms floot hij niet maar kreunde hij, wat hij bedoelde als zingen.
Dat deed hij omdat zijn lippen trilden en fluiten dan niet meer lukte.
Ooit biggelden dan tranen over zijn wangen.

(meer…)

TIJD VOOR EEN LICHTREVOLUTIE

 

44e8b1dc3212573430f5a46d81a632ebDaar zijn we alweer! Het nieuw jaar is aangebroken.Vol goede moed en nieuwe voornemens.Voornemens om jezelf te verbeteren of je groene omgeving misschien wel in een nieuw jasje te steken.Misschien ben je wel in gesprek met een hovenier en samen kom je tot conclusie om je bestaande tuinverlichting te veranderen omdat deze stuk zijn, niet passen in het tuinontwerp of dat het stroomvreters zijn.En uiteindelijk …weet je niet waar je moet beginnen.

Geen angst! Hierbij heb ik wat tips voor je beschreven die je als handleiding kunt gebruiken.Doe mee met de lichtrevolutie in je groene omgeving en ervaar en beleef het zelf.Je wordt er echt gelukkiger van.

TUINVERLICHTING VERANDEREN MAAR HOE!
Nu loop je wel eens te dubben over sfeer of veiligheid in je groene omgeving of je wil je een mooi beeld in de tuin aanlichten.Er zijn meerdere manieren om je bestaande verlichting te veranderen of aan te passen.

Let dan wel op voor welk systeem je kiest!

(meer…)

Help! Mijn tuinverlichting is gestolen.

Help! mijn tuinverlichting is gestolen

 

2015 12 01 11.31.47

Hallo, hierbij val ik zo maar bij je binnen met een verhaal wat me een keer is overkomen, een verhaal over het ontvreemden van tuinverlichting uit de showtuin.

Verder een verhaal over sfeerverlichting in de winter, sfeerverlichting in bomen en een lichtdemonstratie.

 

(meer…)

Geen probleem, maar de oplossing

Het onderstaande verslag las ik op Omdenken.nl.
Het sluit zózeer aan op mijn huidige activiteiten,
dat ik het wel gepast vond het met jullie te delen.

Met dank aan Nelleke Poorthuis.

De beelden komen keihard binnen. Boten vol wanhopige vluchtelingen, sommigen meer dood dan leven. Allemaal op zoek naar veiligheid en een waardig bestaan in Europa. Maar wij weten niet goed hoe we deze mensen op moeten vangen. De Europese leiders reageren voornamelijk met strengere regels en het stevig vergrendelen van de grenzen.

‘Dat moet toch anders kunnen?’, is een gedachte die bij veel mensen opkomt. En het antwoord is ja. Het kan zeker anders. Burgermeester Domenico Lucano van het Calabrese bergdorp Riace laat zien hoe.

Calabrië is een regio in het zuiden van Italië, in de neus van de laars. Al duizenden jaren arriveren hier per boot vreemdelingen uit alle hoeken van de Middellandse Zee. Voor burgermeester Lucano begon het jaren geleden met 208 Koerdische bootvluchtelingen. Hij ontfermde zich over de voor geweld en armoede gevluchte mensen. ‘Het is een kwestie van beschaving om die mensen niet aan hun lot over te laten’, zegt hij daar zelf over. Maar als de Koerdische vluchtelingen inmiddels een paar dagen in Riace verblijven, ziet hij in dat zij zijn dorp wel eens van de ondergang zouden kunnen redden.

(meer…)

De Nacht die verbroederde

Half mei 2015 heb ik de Nacht van de Vluchteling gelopen. Van Rotterdam naar Den Haag. Een warm bad van solidariteit. Daar voelde ik me bijna schuldig bij: het was één groot feest. Goede verzorging, leuke contacten, inspirerende verhalen. Het leek of ik een cadeautje kréég in plaats van iets te geven voor Syrische vluchtelingen die in hun regio worden opgevangen.

Toen ik 15 mei terugkwam in Beek en Donk, was ik moe.
Morgen, dacht ik, morgen schrijf ik hoe het was. Morgen schrijf ik waarom het goed was.
Dat wilde ik ook echt.
Niet zozeer omdat 40 kilometer wandelen voor mij best een ongewone prestatie is, maar veel meer omdat zowel de voorbereiding als de deelname me enorm had bezield.
Het kwam er steeds niet van. Maar nu wil ik er niet meer mee wachten.

(meer…)